More servicesWindows Live
HomeHotmailSpacesOneCare
 
MSN
Sign in
 
 
Spaces home  Small room for a small p...PhotosProfileFriendsMore Tools Explore the Spaces community

Small room for a small person ห้องน้อยๆ ของคนนิดๆ

Time changed people changed, me too. It's only about seeing, knowing and then accept them as they are with this small person inside...เมื่อเวลาแปรผัน...คนก็แปรเปลียน...รวมทั้งฉันด้วย ก็แค่พิจารณา...เรียนรู้...และรับรู้...จากห้องหัวใจเล็กๆ ของคนเล็กๆ ข้างใน
All comments are welcomed..... Bow Down
 
 
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมห้องน้อยของเรา
ทำตัวตามสบายนะ เดินให้ทั่ว
ห้องของเราแม้จะเล็กแต่บรรจุเรื่องราวไว้ไม่น้อย เป็นเรื่องราวที่คงไม่ได้บอกเล่าแม้คุณจะมานั่งอยู่ตรงหน้า
เราเชื่อว่า ประสบการณ์ของคนเราคงไม่ต่างกันมากมายนัก ในเรื่องที่ทิ้งผลกระทบทางอารมณ์ ทั้งสุข และ เศร้า ไว้
บอกเราด้วยว่าคุณรู้สึกอย่างไร มันทำให้คุณระลึกถึง ใคร อะไร บ้างหรือเปล่า...........ถ้าคุณอยากเล่าเราก็อยากฟัง
 
อาจจะเป็นวิถีของโลกเสมือนจริงแห่งนี้ ที่เราจะพูดและฟังกันคนละสถานที่ คนละเวลา
เพื่อที่ว่า....บางที...เราจะเข้าใจกันมากขึ้น มากกว่าอยู่ต่อหน้ากัน....
บางทีอาจจะมากกว่าคนที่อยู่ในชีวิตจริงจะเป็นได้
และ...ทิ้งโนตไว้ให้เรารู้นิดนึงนะว่า คุณแวะมา....
 Thank you for visiting my small room, make yourself at home, look around. Though this is just a small room but contain quite a lot stories, the stories that might not been told even we were confronted. I belive that there are not much difference for all of our experiences that leaved effect both gladness and sadness inside us. Tell me how do you think, is it remind you of someone or something? If you would like to tell I ll be very happy to listen to you. It may be only here in the virture space that we can talk we cant listen to each other at the different times from the different places and get more understanding than we met in person. May be even more than you can get from the person in your real life.
And please leave a note of visiting, thank you.
 
So tell that someone that you love
Just what you're thinking of
........................................
If tomorrow nevercomes............
..................................................
 
  • View space
    KlaiBaan:ดา-หลา
    September 05 1:37 PM
    สวสดีค่ะ คุณนิดา
     
    ตามกลิ่นดอกปีบมาแต่เช้าค่ะ ด้วยความหอมที่ส่งกลิ่นแห่งความรักและคิดถึง
    ไปยังฟากฟ้าไกล สบายดีนะค่ะ ไม่ได้แวะมานานเพราะภาระกิจหน้าที่
     
    อีกทังการหยุดพักซ่อมแซมสุขภาพร่างกาย ที่ชำรุดไปตามวัยนะค่ะ
     
    ด้วยรักและคิดถึงคุณนิดาเสมอค่ะ
  • View space
    Poo Varrit
    June 06 8:01 AM
    สวัสดีครับ ผมแอ๊ดไว้นะครับจะได้กลับมาสะดวก
    แบบว่าอ่านยังไม่หมดอ่ะครับ
  • View space
    (¯`·Ong·´¯)
    June 02 5:09 PM
    ผ่านมาดู small room ที่นี่.. มีอะไรดีๆให้เก็บเกี่ยวเยอะเลย :)
  • View space
    KhonThai
    April 29 12:19 AM

    คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

    แวะมาเยี่ยมทักทายถามข่าวคราวตามประสาคนที่คิดถึงกันเสมอนะค่ะ

    คุณนิดาคงงานยุ่งแน่ๆเลยไม่ค่อยเห็นเข้ามาอัพเดทที่นี้นัก

    งานมากๆก็พักผ่อนบ้างนะคะ..คิดถึงเสมอคะ

  • View space
  • นาย ตะล๊องต่องแต๋ง
    November 18 12:02 AM
    แวะมาอ่านเพลินๆ ก่อนเดินไปแอ่วดาดฟ้าตึกสูง
    แหมได้บรรยากาศ ซะเหลือเกินจิงๆเชียวเรื่องสั้น
    ทำไมสมองถึงได้บรรจุอารมณ์ละเมียดได้มากมาย
    ทำไมถึงมีมุมมองที่สวยงามมากว่ามุมอับลับเถื่อน
     
    บังเอิญจังที่อารมณ์วันนี้ได้ดื่มด่ำ ล้ำเลิศ ภาพถ่าย
    ชอบดอกไม้น้อยกว่า หมาขาวเหงาหงอยมากมาย
     
    อิอิอิ อะไร อะไร ก็ หมา ไปหมด แบบว่าอยากได้หมาจัง
  • View space
    November 12 10:26 AM
    สวัสดีค่า เป็นไงบ้างค๊า ไม่ได้เจอ ไม่ได้คุยกันตั้งนานเลยนะค๊า
    สบายดีรึป่าวค๊า พี่สาว อิอิอิ
    เกรดเทอมที่แล้วออกแล้วหล่ะค๊า 3.1 หล่ะ 55+
    พี่นิดจาไปงานที่เซนทรัลเวิลด์รึป่าวค๊า ไปวันไหนอ่ะกิ๊กจาได้ไปหาWink
    คิดถึงมากๆเรยค่า
  • View space
    บ้านเราที่จากมา
    October 30 12:15 PM
    สวัสดีค่ะคุณ Nida
    แวะเข้ามาแต่เช้ามืดก่อนออกไปทำงานค่ะ ที่บ้านเราตอนนี้ก็คงเป็นเวลารับประทานอาหารกลางวันกัน ขอบคุณมากค่ะที่กรุณาฝากเมล์ไว้ให้เหมือนจะรับรู้ได้จากความรู้สึกของคนไกลบ้านนะค่ะว่า..เหงา..
    และคิดถึงบ้านมากมายแม้ว่าจะอยู่มานานหลายสิบกว่าปีแล้วแต่อยู่ไหนๆเล่าจะสุขใจเหมือน เมืองไทย ของเราไม่มีเลยค่ะ ไว้เสร็จภารกิจกลับที่ตั้งเมือไหร่คงได้คุยกันนะค่ะ  ขอบคุณในน้ำใจที่คนไทยมีให้กันเสมอ
  • View space
    บ้านเราที่จากมา
    October 25 3:49 AM
    สวัสดีค่ะคุณ Nida
    แวะเข้ามาในยามดึกค่ะตามประสาคนไกล..ประทับใจมากค่ะ
    เข้ามาแล้วเพลินจนไม่อยากกลับออกไปเลยคะ บทความประทับใจค่ะ
  • View space
    (ไม่มีชื่อ)
    September 28 8:15 PM
    ดีใจครับที่ผ่านมาเลยได้ความรู้มากครับ
    ขอบคุณครับ
More...

Nida

View spaceSend a message
Occupation:
Location:
Interests:
I am a Gemini and got all that characteristics :
Adaptable and versatile,
Communicative and witty,
Intellectual and eloquent,
Youthful and lively.....
and much more.
September 05

ใส่หัวใจไว้ในดอกปีบ

ดอกปีบที่ไม่มีวันร่วงหมดต้น
 
p1
 
บางครั้งฉันรู้สึกขัดอกขัดใจกับการตั้งชื่อใหม่ให้ดอกไม้อย่างเลิศหรู
หรือ ตั้งใหม่เพื่อแก้เคล็ดอะไรบางอย่าง
แต่ "ดอกปีบ" เป็นเหมือนชื่อเล่นของ "กาสะลอง"
ฟังดูน่ารักสมตัวทั้งสองชื่อ ใครอย่าได้คิดชื่อใหม่ให้มันเชียว
 
p5
 
จะอย่างไรดอกไม้ก็ต้องโรยราอยู่ดี ไม่ว่าบางคนจะไม่อยากเด็ดดอกไม้จากต้น
 หรือ บางคนชอบที่จะตัด จะเด็ดดอกไม้
ให้มาสวย ให้มาหอมอยู่ข้างๆ ตัว
มันคงบอกไม่ได้ว่าอยากอยู่คาต้น
หรืออยากมางามแอร่มแฉล้มหอมอยู่นอกต้น
ที่สุดแล้วมันคงอยู่ที่ตัวเราจะให้ความรู้สึกกับมันแค่ไหน
จะดูแลมันอย่างไร จะเก็บความรู้สึกนั้นไว้ตรงไหน
เมื่อวันที่มันโรยราจากไป
 
p2
 
 ความรักของฉันกับดอกปีบเกิดขึ้นเมื่อฉันพบว่า
ดอกปีบที่งามง่ายด้วยกลีบสีขาวเพียง 4 กลีบ
แต่มีลีลาท่าทีด้วยรอยหยักตรงปลายกลีบหนึ่ง
เป็นที่ที่เกสรสีหลืองอ่อนจุดกำเนิดกลิ่นหอม อิงแนบอยู่ตรงกลีบนั้น
กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่กรุ่นตลอดวัน ตลอดคืน
หอมอวลละไม หอมไม่เว้นวรรคพักผ่อนเอาเสียเลย
 
p4
 
ฉันไม่ต้องลำบากใจว่าจะเด็ดดอกปีบจากต้นดีหรือไม่
เพราะดอกปีบจะทิ้งดอกร่วงลงบนพื้นตลอดเวลา
ดอกปีบที่ร่วงลงมานี้จะยังสดแจ่มและหอมทุกดอกไป 
ฉันไม่เคยอดใจได้ที่จะเก็บดอกปีบมาใส่แก้วแช่น้ำไว้ใกล้ๆ สายตา
แล้วคอยโฉบเข้าไปหอมมันบ่อยๆ
 
p3
 
ย่ำเย็นนั้น บนทางสายเดิมที่ต้องเดินผ่าน
ฉันไม่ยั้งใจที่จะเก็บดอกปีบดอกใหม่ๆ บนพื้นเหมือนที่ทำอยู่ทุกวัน
ใส่แก้วแช่น้ำวางไว้ข้างเตียง ให้กลิ่นของมันกรุ่นหวานอยู่ในความฝัน
แอร์ที่ฉ่ำเย็นตลอดคืน แม้บางก้านใต้น้ำจะเริ่ม
หมองและช้ำแต่ตัวดอกกลับยิ่งสด
กลีบแข็งส่งกลิ่นหอมเหมือนเดิม
 
IMG_1744
 
ฉันหยิบดอกของเมื่อวานออกจากแก้ว
สังเกตเห็นว่าก้านดอกบางก้านมีรอยหัก
แต่รอยหักนั้นไม่ได้ทำให้มันงอ
ตัวดอกยังคงสดงามอยู่เหมือนเดิม
ฉันทิ้งมันไม่ลง
เลยตัดก้านดอกส่วนที่เหลืองช้ำออกทีละดอก
แล้วได้ปีบก้านสั้น-ยาวไม่เท่ากัน
 
p7
 
เรื่อยๆ ไปในความรู้สึก
ดอกปีบก้านสั้นถูกเอาไปแช่ไว้ในขวดใส่น้ำใบจิ๋วแทน
แล้ววางไว้ข้างหน้าต่างห้องน้ำ
 ดอกที่ก้านเกือบกุดแล้วถูกวางทับไว้บนหนังสือเล่มหนาหนัก
ที่คว้ามาได้ใกล้ตัว
วันหนึ่งวันใดข้างหน้า ที่หนังสือเล่มนี้บังเอิญถูกเปิดออกมาอีกครั้ง
ดอกปีบแห้ง 2-3 ดอกนี้จะพาฉันกลับไปสู่ปีบ
ดอกงาม สด หอม...อีกครั้ง...และทุกครั้งไป
 
 
p6
 
หากเป็นคุณที่บังเอิญเปิดหนังสือเล่มนี้ขึ้นมา
ฉันขอฝาก นิทานดอกปีบเรื่องนี้
เพื่อนำคุณกลับไปพบกับ ปีบดอกงาม
สด หอม....มา ณ ที่นี้
 
 
May 21

มุมมองของเต่า

มุมมองของเต่า


 

ฉันอยากรู้ว่า....เมื่อแหงนหน้าดูดอกบัว ตามสายตาของเต่า หรือ กุ้ง หอย ปู ปลา

มันจะได้เห็นอะไรบ้างนะ.....?

ดอกบัวหลวง ปลูกประดับบริเวณสระว่ายน้ำ ของโรงแรมโสมาเทวี เสียมเรียบ ที่พักของเราทั้ง 3 คืนในทริปเขมรนี้

ปกติคงมีโอกาสน้อยที่จะได้ภาพดอกบัวในมุมช้อนใต้ดอกแบบนี้

กลีบบางใสด้วยแสงอ่อน - อุ่นของเช้าวันใหม่

บัวสี่เหล่าเป็นคำสอนของพระพุทธเจ้าที่เห็นภาพชัด ฟังแล้วเข้าใจง่าย
ใครถูกด่าว่าเป็นบัวใต้น้ำ แปลว่าโง่ระดับสิ้นหวัง เจ็บแสบนักหนา
 "...รังแต่จะเป็นอาหารของ เต่า หรือ กุ้ง หอย ปู ปลา..."

ภาพนี้คือทางเดินขึ้นที่ชันถึง 50 องศา ขั้นบันไดกว้างประมาณ 4 นิ้ว ของหอสูงบริเวณศูนย์กลางของปราสาทหินนครวัด อันเปรียบดังศูนย์กลางแห่งจักรวาล เป็นสวรรค์แห่งเทวราชาตามความเชื่อของกษัตริย์ขอม ไพร่ฟ้าประชาเราต้องตะเกียกตะกายเสี่ยงชีวิตหากปรารถนาจะได้ยลภาพสวรรค์สักครู่ยามหนึ่ง มีข่าวที่ไม่เปิดเผยว่า มีอุบัติเหตุคนพลัดตกลงกระแทกหินขึ้นสวรรค์สมใจปีหนึ่งๆ จำนวนไม่น้อย
ปราสาทหินนครวัดมีแผนผังที่ถือว่าเป็นวิวัฒนาการขั้นสุดยอดของปราสาทขอม ใช้หินรวม 600,000 ลูกบาศก์เมตร ใช้แรงงานช้างกว่า 40,000 เชือก และแรงงานคนนับแสนขนหินและชักลากหินมาจากเขาพนมกุเลน ชึ่งอยู่ห่างออกไปกว่า 50 กิโลเมตร มาสร้าง มีเสา 1,800 ต้น หนักต้นละกว่า 10 ตัน ใช้เวลาสร้างร่วม 100 ปี ใช้ช่างแกะสลัก 5,000 คน และใช้เวลาถึง 40 ปี ในการสร้าง

โฉกครรยาร์ หรือ เกาะแกร์
ตำนานเล่าว่า พระเจ้าชัยวรมันที่ 4 มีศักดิ์เป็นอา และทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนหลานทั้งสอง คือพระเจ้าหรรษาวรมันที่ 1 และพระเจ้าอิศานวรมันที่ 2 พระโอรสใน พระเจ้ายโศวรมันที่ 1 เริ่มสร้างเกาะแกร์ราวปี ค.ศ.921 และแยกออกมาตั้งตนเป็นกษัตริย์ที่ เกาะแกร์ ทับซ้อนอำนาจส่วนกลางที่อยู่เมืองยโศธรปุระ เขาพนมบาแค็ง

กระทั่งปี ค.ศ. 928 ซึ่งเป็นปีที่พระเจ้าอิศานวรมันที่ 2 เสด็จสวรรคต พระเจ้าชัยวรมันที่ 4 จึงมีอำนาจแต่เพียงผู้เดียว ณ ช่วงเวลานั้น พระเจ้าชัยวรมันที่ 4 เพิ่มพูนอำนาจของพระองค์ตลอดเวลา ทรงก่อสร้างศาสนสถานเป็นจำนวนมาก เช่น ปราสาทธม เทวรูปพระศิวะ หรือศิวลึงค์ขนาดมหึมา
ความรุ่งเรืองของนครหลวงเกาะแกร์เจริญถึงขีดสุด ประมาณ 20 ปี ในช่วงแห่งการครองราชบัลลังก์ของพระเจ้าชัยวรมันที่ 4 ต่อมา พระเจ้าราเชนวรมันที่ 2 ได้ทรงย้ายเมืองหลวงกลับมาที่ยโศธรปุระอีกครั้ง ปล่อยนครหลวงเกาะแกร์เป็นเพียงซากหินทรายรูปพีระมิดขนาดใหญ่......ทิ้งร้างกลางป่าที่ห่างไกล

หินนั้นไม่มีวันผุพัง แต่สิ่งก่อสร้างที่ถูกก่อ ถูกกองขึ้นจากความปรารถนาที่จะแสดงอำนาจไร้ขอบเขต ความทะยาน อยากเทียบชั้นแห่งสวรรค์อันสูงสุด เป็นวัสดุประสานแผ่นหินที่ไร้ซึ่งรูปธรรม ไม่คงทนถาวร สัญลักษณ์ที่มาดหมายว่าเป็นความยิ่งใหญ่แห่งตัวตน ที่สุดกลายเป็นกองหินที่มิรู้ร้อน...มิรู้หนาว

ความสูงส่งที่ไร้แก่น ไร้ฐานอันมิพึงประมาณว่าสองเท้าตนนั้น อย่างไรก็ยังเหยียบย่ำอยู่บนพื้นดิน สถิตย์อยู่นับพันปี นานเหมือนชั่วกัลป์..แต่ที่สุดแล้วก็ล้มทลายลงสิ้น ซากที่เหลือเพียงประจานความพ่ายแพ้

ปราสาทดิน

"จอมปลวก" กองดินหนาทึบรูปร่างต่างๆ ที่อยู่ในบริเวณเดียวกันกับซากปราสาท ทำให้ฉันสงสัยว่า ชีวิตในกองดินของมันเป็นอย่างไร...ในสมองเล็กๆ ของมันคิดอะไร...มันรู้หรือไม่ว่ามันทำอะไรอยู่...มันรู้คุณค่าแห่งตัวของมันแค่ไหน...
แต่ที่แน่ๆ มันรู้ "หน้าที่" ของมัน และมันเกิดมาเพื่อทำเพียง "หน้าที่" ของมันเท่านั้น...ไม่มาก...และ...ไม่น้อย ไปกว่านั้นเลย

ในรังปลวกมี 3 วรรณะคือ ปลวกงาน ทำงานทุกอย่างภายในรัง ถัดมาคือ ปลวกทหาร ทำหน้าที่ดูแลป้องกันรังของมันและของปลวกทุกตัว ปลวกในวรรณะที่สามคือ ปลวกสืบพันธุ์

ปลวกงานสร้างจอมปลวกโดยช่วยกันกัดดินและขนดินมาทีละก้อน ใช้น้ำลายเป็นตัวเชื่อมติด พวกมันค่อยๆ สร้างผนังจอมปลวกแน่นหนาขึ้นทีละน้อยอย่างอดทน โดยมีปลวกทหารคอยทำหน้าที่อารักขาความปลอดภัยให้

ปลวกมีบทบาทสำคัญในการช่วยย่อยสลายไม้ เศษไม้ และวัตถุอื่น ๆ เพื่อนำแร่ธาตุหมุนเวียนกลับสู่ระบบนิเวศ และเมื่อแปลงร่างเป็นแมลงเม่า ก็ยังเป็นอาหารทรงคุณค่าทั้งต่อนกและสัตว์ต่าง ๆ
จนวันนี้ ความพยายามของมนุษย์ในอันที่จะเลียนแบบสภาพดินและอุณหภูมิในจอมปลวก เพื่อเพาะเลี้ยงเห็ดโคนอันแสนอร่อย ก็ยังคงไม่ประสบความสำเร็จนัก เห็ดโคนที่ขึ้นเฉพาะในจอมปลวก จึงยังคงมีราคาแพงอยู่

ไกด์ชาวเขมรบอกว่า สิ่งที่กษัตริย์ขอมโบราณสร้างไว้ เปรียบเหมือนการลงทุนระยะยาว ให้ชาวเขมรทุกวันนี้ได้ตักตวงใช้กินใช้อยู่ เงินตราเข้าประเทศของเขมรส่วนใหญ่ได้มาจากธุรกิจการท่องเที่ยว และสถานที่ท่องเที่ยวเหล่านั้นก็คือ ปราสาทหิน รอยอันรุ่งเรืองแห่งอารยะธรรมขอมโบราณเหล่านี้นั่นเอง

คำถามคือ หากไม่มีหลักฐานประจักษ์สายตา กับเครื่องหมายบอกตำแหน่งกับระเบิดที่ตรวจพบแล้ว กับระเบิดที่ยังคงฝังอยู่มากมายนับล้านจุดทั่วประเทศ รอการสำรวจที่ค่อยๆ ดำเนินการไปเรื่อยๆ โดยสององค์กร NGO คือ Halo Trust และ Cmac

เครื่องหมายแห่งสงครามแย่งชิงอำนาจ ที่ยังคงเป็นเหมือนวิญญาณลึกลับล่องลอย รอจังหวะทำร้ายผู้คนที่เผลอไผลพลาดพลั้ง มิพักพูดถึงเด็กๆ ทุพพลภาพ แขนขาด ขาด้วนที่มีอยู่เป็นจำนวนมากในประเทศกัมพูชา

ที่ประเทศนิวซีแลนด์ มีสัตว์ชนิดหนึ่งชื่อว่า ตัวพอซซั่ม มันถูกรถทับตายเป็นจำนวนมากเพราะชอบวิ่งตัดหน้ารถ เหตุการณ์นี้มีมากจนกลายเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่ง มีเสื้อยืดที่ระลึกพิมพ์รูปตัว พอซซั่มแบนแต๊ดแต๋บนรอยดอกยางล้อรถยนต์ น่าขำ
ที่กัมพูชา นอกจากเสื้อยืดภาพปราสาทหินที่มีชื่อเสียงต่างๆ หลายแห่งแล้ว ยังมีเสื้อยืดพิมพ์รูปหัวกระโหลกไขว้สีแดง สัญลักษณ์ตำแหน่งกับระเบิด ขายให้นักท่องเที่ยวด้วย

.....I started a joke which started the whole world crying.....

ฉันนึกถึงเพลงของ The Bee Gee เพลงนี้ขึ้นมา ขำแต่หัวเราะไม่ออก...ซ้ำอยากจะร้องไห้

อนาคตของคนรุ่นต่อไปอยู่ในมือของคนรุ่นปัจจุบัน ซึ่งอยู่ในมือของคนรุ่นก่อนมาก่อน ฉันว่า ทุกหนทุกแห่งในโลกก็เป็นอย่างนี้ ปรารถนาอันมิรู้พอเพียงเป็นเหมือนเชื้อฟืนไฟสุมให้กิเลสในใจคนเราปะทุ สุดท้ายพาพังพ่าย ตกต่ำ อำนาจเสื่อมสลาย เป็นวัฏจักรเวียนวนไม่รู้จบ

ซากแสดงความปราชัยต่อความฝักใฝ่ในอำนาจ สักกี่กองทนโท่ตำตา หาได้ก่อเป็นบทเรียนแก่ใครไม่ เมื่อพวกเขาเพียงมองว่าเป็นสมบัติที่นำเงินตราเข้าประเทศ ฉันได้แต่หวังว่า เงินทองเหล่านั้นจะเหลือจากความละโมภรูปเดิมๆ ของผู้ปกครองรุ่นใหม่ สู่ปากท้องคนอดอยาก....พอสมควร.....

ดอกไม้ต่ำต้อยเรี่ยดินอยู่ ณ บริเวณฐานปิรามิดเกาะแกร์

การเริ่มต้น....ไปสู่....การสิ้นสุด

ความแข็งแกร่งของหินผาอาจไม่ใช่ความเข้มแข็ง

และความบอบบางของดอกไม้คงไม่ได้หมายความว่ามันอ่อนแอ

TTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTTT

 

March 01

The moment in time

ชั่วขณะที่โลกเหมือนจะหยุดหมุน

weekend3ue

ในซอยอุดมสุขมีปั๊มน้ำมันแห่งหนึ่งเปิดบริการล้างรถด้วยเครื่องล้างอัตโตมัติเป็นแห่งแรกก่อนที่จะมีกันค่อนข้างแพร่หลายในระยะต่อมา และลดความนิยมลงไปมานิยมใช้คนล้างแทน วันนี้ปั๊มแห่งนี้ปิดบริการไปแล้ว

CoffeeHill1

แม่บ้านของฉันผู้ซึ่งทำงานอยู่ด้วยกันมานานแสนนานจู่ๆ วันหนึ่งเมื่อ 2-3 ปีที่ผ่านมาก็ลุกขึ้นไปแต่งงานกับฝรั่งซะเฉยๆ แต่ก่อนนั้นเธอจะเป็นผู้ดูแลความสอาดให้กับรถเล็กๆ ของฉันตลอดมาอย่างไม่มีบกพร่อง หลังจากนั้นเมื่อฉันย้ายจากบ้านที่มีที่จอดรถในบ้านมาอยู่คอนโดซึ่งต้องจอดรถในอาคารรวม รถฉันก็ไม่ค่อยจะได้โดนน้ำล้างเลยนอกจากน้ำฝน ที่คอนโดมีบริเวณหนึ่งที่จัดให้สำหรับเป็นที่ล้างรถเหมือนกัน เวลาจะล้างก็ไปติดต่อซื้อคูปองราคา 60 บาท แล้วก็มาล้างเองตรงที่ๆจัดไว้ให้เท่านั้น หลายๆ คน บ่นว่าเพิ่มอีก 40 บาท ไปให้ปั๊มใกล้ๆ นี้ล้างพร้อมดูดฝุ่นเลยจะดีกว่า ไม่เหนื่อยด้วย

CoffeeHill3

  ถ้ามีโอกาสและเวลาฉันไม่รังเกียจการล้างรถด้วยเอง อย่างน้อยก็เป็นโอกาสที่จะได้เห็นสภาพรถโดยทั่วๆ ไปบ้าง เพราะฉันไม่ค่อยใส่ใจมันมากนัก รอยอะไรได้มาจากไหนเมื่อไร ฉันไม่ค่อยได้รู้เรื่องกะเค้าหรอก อีกอย่างล้างรถทีฉันก็จะเปียกปอนไปทั้งตัว เย็นสบายดีออก แต่ที่คอนโดอย่างนี้คงไม่เหมาะนักที่จะขึ้นลงลิฟท์ในชุดกางเกงขาสั้นที่เปียกๆ

CoffeeHill4

ปั๊มในซอยอุดมสุขที่ว่านั้น ในห้องขายของมีตู้กาแฟ ชนิดปั่นเมล็ดกาแฟใหม่ๆ ทุกแก้วที่กดสั่ง แม้ว่าเค้าจะตั้งไว้อ่อนไปสักหน่อยเพราะขายราคาถูก แต่กาแฟที่ชงจากเมล็ดกาแฟที่ปั่นใหม่ๆ จะหอมเป็นพิเศษ

CoffeeHill2

ฉันชอบไปล้างรถในช่วงบ่ายๆ หลังจากกดกาแฟไว้แล้วก็ถือเข้าไปในรถ ขับเข้าไปในอุโมงค์ ฟองโฟมไหลรินผ่านหน้าต่าง ฉันเปิดเพลงที่ชอบฟังพลาง ดื่มกาแฟ ภายนอกมองเข้ามาไม่เห็น ชั่ว2-3 นาทีนั้น ฉันรู้สึกเหมือนอยู่ในโลกที่เป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น ทุกอย่างมิดชิด เคลื่อนไหวช้า แต่สนิทนิ่ง ดื่มด่ำกับความสุขในชั่วขณะที่เหมือนโลกจะหยุดหมุนเพื่อฉัน ความคิด ความรู้สึก ทุกอย่างทั้งหลายทั้งปวง เกิดขึ้นและเร้นซ่อนอยู่ในห้วงเวลาเล็กๆ นั้น

NdCf

คนเราควรจะมีเครื่องกำเนิดความสุขไว้ในตัวสักอันนะ ถ้าคนเราสามารถสร้างความสุขได้ด้วยตัวเอง จากตัวเอง เราคงลดการคาดหวังจากคนอื่นไปได้มาก ลดความผิดหวังไปได้เยอะ และ เราอาจเจือจานความสุขไปให้คนอื่นๆ ได้ด้วย

 

Chanram2

คอฟฟีฮิล ร้านกาแฟที่ตั้งอยู่บนที่ๆ สวยที่สุดในโลก

เขาค้อ จ.เพชรบูรณ์

18 กพ.51

February 25

ฝันไม่ต้องเป็นจริง

พวง$ราม3

ฉันว่าฉันเป็นคนจริงจัง แต่มีบางคนว่าฉันขี้เล่น

ฉันว่าฉันเป็นคนมีอารมณ์ขันหัวเราะได้ทั้งวัน แต่มีบางคนว่าฉันขี้แย

 

Poot

บางทีฉันก็ขี้โมโหแต่บ่อยครั้งที่ฉันใจอ่อนจนเสียเรื่องเสียราว

มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ฉันช่างจินตนาการเสียจนกลายเป็นเรื่องน่าขัน

 

บัวดิน05

  ปกติฉันไม่ค่อยได้มีโอกาสใช้บริการแท็กซี่เท่าไรนัก

วันนั้นฉันจะต้องเดินทางไปต่างจังหวัดแต่เช้ามืดเลยต้องขึ้นแท็กซี่ไป

ฉันไม่ค่อยกล้าพูดคุยกับคนขับแท็กซี่

บางทีฉันก็โดนคนขับชวนคุยในเรื่องที่ไม่อยากคุย

แต่ก็ไม่อยากให้เค้าคิดว่าฉันถือตัว

เช้าๆ อย่างนี้ฉันออกจะง่วงนอนนะ วันนี้จึงเป็นวันที่ฉันเลือกที่จะนั่งเงียบๆ 

2003_0121_112155AA

 แล้วสายตาก็มองเห็นพวงมาลัยที่แขวนอยู่หน้ากระจกส่องหลัง

มันไม่เหมือนพวงมาลัยทั่วไปที่เราเคยเห็นกัน

มันมีดอกอะไรต่างๆ ที่ฉันมองเห็นไม่ชัดเจนนักหลายอย่างผสมกัน

มันเหมือนเป็นพวงมาลัยที่ร้อยกันเอง

ไม่ใช่พวงมาลัยที่ร้อยขายกันข้างถนนแน่นอน

 

บานชื่น01

บ้านพี่เค้าคงมีสวนเล็กๆ อยู่นะ คงอยู่นอกเมืองแหละ

ก็ถ้ามีบ้านที่มีสวนดอกไม้อยู่ในเมืองไม่เห็นจะต้องมาขับรถแท็กซี่

ในสวนคงมีต้นไม้อะไรต่ออะไรขึ้นรกๆ อยู่

แล้วใครน้อ...ร้อยพวงมาลัยมาให้พี่เค้า

มาแขวนไว้ให้ชื่นใจ...ให้เป็นกำลังใจกับวันที่จะเหนื่อย...จะร้อน...

แม่เนื้อเย็นของพี่เค้า หรือว่า ลูกสาววัยรุ่น?

พวงมาลัยนี้คงร้อยดอกไม้ที่ไม่ซ้ำกันสักวันนะ

แล้วแต่ว่าวันไหนมีดอกอะไรบาน

วันไหนดอกอะไรจะส่งกลิ่นหอมจนต้องออกไปเก็บมา...

PICT4077

ฉันนั่งเพลินอยู่กับความคิดของตัวเองไปเรื่อย

คนขับแท็กซี่คนนี้ไม่มีทีท่าว่าจะชวนผู้โดยสารคุยเลย

จวนจะถึงจุดหมายปลายทางแล้ว.....

แหม....ไม่ได้นะ ฝันฉันยังไม่จบเลยนี่นา.....

พลับพลึง03

"พวงมาลัยนี่เอามาจากไหนเหรอจ๊ะ"

พี่คนขับมองหน้าฉันผ่านกระจก แล้วทำหน้างงๆ "ไหนครับ"

"ก็พวงมาลัยที่แขวนอยู่นี่น่ะ ได้มาจากไหน"

"อ๋อ.....ไม่รู้....มันติดมากับรถ....เพิ่งเปลี่ยนกะน่ะ"

********************************************

ซะงั้น นะพี่นะ

เสียงดัง "เพล้ง" อยู่ข้างในร่างกาย ไม่รู้เหมือนกันว่ามันดังมาจากส่วนไหน

PICT4075

น่า....กลิ่นหอมอ่อนๆ (ที่ไม่รู้มีอยู่จริงหรือเปล่า) ยังติดจมูกฉันมาจนวันนี้

 

February 05

Happy Roses Day

 

French Perfume-V

 
โตโยต้าโคโรน่าสีเทาดำคันที่คุ้นชินในสายตา.....จอดเทียบริมประตูรั้วบ้าน........................
ดอกกุหลาบสีแดงเข้มเกือบดำช่อนั้นมีก้านที่ยาวมากจนฉันมองมันเห็นก่อนหนุ่มร่างใหญ่ผู้ถือมา
จะก้าวลงจากรถ.....ฉันกรี๊ดกระโดดเข้าไปหา....เอ่อ...เข้าไปคว้า..................................
 
"ชื่นใจจัง ที่เห็นคุณดีใจ" คุณยิ้มทั้งใบหน้าและน้ำเสียง
............................ฉันกอดคุณเต็มอ้อมแขนสนิทนิ่ง
อย่างจะถ่ายทอดความรู้สึกซาบ